De sterfdag van de dood (3)

Gelukkig leven (1.1.19) | 5 december 2014 | Mens zijn | Henno Smit
In gesprek met mensen, onze cultuur en de tijd.

Onze vraag naar het bestaansrecht van de dood, nu Jezus de dood toch al overwonnen heeft, is goed beschouwd al beantwoord in de vorige blog. Na Jezus' overwinning op de dood heeft de dood alleen nog het recht zichzelf om zeep te helpen! Het bestaansrecht van de dood is de dood van de dood zelf! De dood moet nog dood. En dat zal gebeuren op de sterfdag van de dood, dezelfde dag waarop Jezus terugkomt.

Het einde van het kwaad


Waarom dan pas? Kan en moet en mag dat dan niet eerder? Tsja, nou graag!
Maar..., als God nu al of eerder de dood had laten sterven, dan had dat meteen ook het einde van alle kwaad betekend. De sterfdag van de dood is het einde van de wereld zoals we die nu kennen. Want met het einde van de dood maakt God meteen een eind aan alle kwaad. Maar God heeft dit einde tot en met nu uitgesteld om ook ons bij het feest van Jezus' terugkeer te betrekken!

Het einde van het kwaad in ons


De sterfdag van de dood en het einde van het kwaad brengt ons ook bij het antwoord op de vraag naar het bestaansrecht van onze eigen sterfdag. Voor de laatste keer: waarom moeten wij nog sterven, nu Jezus in onze plaats toch allang gestorven is?

Een antwoord ligt besloten in een derde betekenis (zie voor de eerste twee betekenissen de twee voorgaande blogs) die de bijbel geeft aan de dood. Voor de heilige boeken is onrecht en verkeerde dingen doen, kort gezegd 'kwaad', ook een verschijningsvorm van de dood: "Vroeger waren jullie eigenlijk dood, want jullie deden alleen maar verkeerde dingen."

Welnu, deze vorm van de dood verdient ook niet minder dan dood te gaan. Er moet en mag en zal een einde komen aan het onvolmaakte in ons. Zolang God deze wereld nog laat bestaan, komt voor bijna iedereen op zijn of haar sterfdag aan die onvolmaaktheid een einde.
Iedereen weet waar ik het hier over heb. Er gaat geen dag voorbij of wij maken fouten, doen domme, onhandige of ronduit verkeerde dingen. Er niemand die dat niet weet, behalve de leugenaars en huichelaars onder ons.
Welnu, dit onvolmaakte of treurige of zondige, of welk ander woord je er ook aan geven wilt, zit zo diep in ons, dat het niet uit ons kan of het moet zelf sterven. En ons lichaam gaat hierin mee ten onder. De bijbel zegt: Waarom moeten alle mensen sterven? Dat komt door de zonde!

De dood heeft niet het laatste woord


Toch kan het ook nog anders. Er is van enkele mensen bekend dat zij zonder te sterven naar de hemel zijn gegaan! Ik denk hier aan twee mensen uit de heilige boeken: Henoch en aan Elia. God heeft hen 'zomaar' bij zich genomen. Maar dat zijn echt uitzonderingen. Of toch niet. Paulus, een leerling van Jezus, vertelt dat dit ook zal gebeuren op de dag dat Jezus terugkomt. Dan zullen de mensen die Jezus komt ophalen voor Gods nieuwe wereld ditzelfde ook meemaken. Zij sterven niet, maar worden in één tel veranderd en zo gezuiverd en ontdaan van alle kwaad, en zo geschikt gemaakt voor Gods nieuwe wereld.

Maar nu gebeurt dit nog door onze dood heen.
Waarom zijn er toch niet meer Henochs en Elia's?
Precies krijgen we de vinger hier niet achter.
Het is een kwestie van vertrouwen:

We zijn al gered, ook al zien we dat nu nog niet.
Toch vertrouwen we erop dat God ons de eeuwige redding zal geven.
Als we het nu al konden zien, dan hoefden we er niet op te vertrouwen.
Maar door vol te houden in deze moeilijke tijd, laten we zien dat we echt op God vertrouwen.


Verder lezen:
2 Petrus 3:8-9
Efeziërs 2:1
Jesaja 59
Genesis 5:24
2 Koningen 2
Romeinen 7:13
1 Korintiërs 15:51-58
Romeinen 8:24-25

Reacties:

Er zijn nog geen reacties

Reageren?

Naam:
E-mail adres:
Reactie: