De sterfdag van de dood (1)

Gelukkig leven (1.1.17) | 13 november 2014 | Mens zijn | Henno Smit
In gesprek met mensen, onze cultuur en de tijd.

In onze reeks blogs over gelukkig leven staat deze vraag nog open: "Jij hebt gezegd, dat de dood de uitvoering is van Gods vloek. Maar als Jezus ons aan het kruis heeft vrijgekocht van deze vloek, waarom gaan we dan nog steeds dood?

Ik ben betrokken. Wie niet?


Deze vraag ligt me om meer dan één reden na aan het hart. 
Allereerst, omdat de vraag gewoon opkomt, ja móet komen, als je nadenkt over Jezus en wat hij aan het kruis heeft gedaan. Maar niet minder belangrijk, deze vraag komt altijd weer bij mij naar boven, als ik naar een begrafenis ga. Ik heb aan het graf van veel mensen gestaan, ook bij het open graf van mijn ouders. Deze vraag gaat voor mij dus veel verder dan een antwoord vinden op een interessante vraag. Deze vraag heeft voor mij te maken met afscheid, verdriet en misschien ook wel met eigen frustratie en boosheid, en misschien ook wel met mijn angst. Af en toe hoor ik het mensen zeggen 'Ieder mens gaat een keer dood'. En ik merk dat ik het niet wil horen, omdat het ook voor mij geldt.

Drie keer de dood


Wat is dat eigenlijk, dood?
De bijbel gebruikt het woord in verschillende betekenissen.
Allereerst in de betekenis die we allemaal kennen. De dood staat voor de lichamelijke dood. Het lichaam is opgehouden met functioneren. Legio zijn de verhalen van kleine kinderen die met een vliegje of andere beestje spelen en op een gegeven moment uitroepen dat 'hij het niet meer doet'. Dat is de dood. Het gebeurt ons allemaal. We worden oud of ziek of krijgen een ongeluk of iets anders, en dat heeft zo'n impact op ons lichaam, dat het niet langer kan leven. En dan ga je dood.
Ook nu ik dit opschrijf, vind ik het niks. Er zijn mensen die blijmoedig beweren dat de dood bij het leven hoort. Ik geloof daar niets van. Ik geloof ook niet in een mooie dood. En ook niet in een goede dood, al weet ik ook wel dat je daarnaar kunt verlangen, ook als vrienden en familie van iemand die je vreselijk ziet lijden. En een blog is dus niet de plek om hierover stoer te doen. Trouwens een ziekbed ook niet.  

We mogen wat mij betreft wel stoer doen over stoere uitspraken van Jezus.
Jezus heeft gezegd: Ik ben het die de doden laat opstaan. Ik ben het die leven geeft. Iedereen die in mij gelooft, zal leven, ook als hij sterft. En iedereen die leeft en in mij gelooft, die zal niet voor eeuwig sterven. 

Hier word ik echt blij van! De dood heeft niet het laatste woord!! Als we doodgaan, zullen we toch in leven blijven. En zelfs ons lichaam zal Jezus eens levend maken of in bijbelse woorden 'laten opstaan uit de dood'.
Dat zegt Jezus. En ik geloof dat het waar is. Hoe onwaarschijnlijk het ook klinkt. Waar is het, omdat Jezus zelf is opgestaan uit de dood. Dat geeft mij het vertrouwen, dat Jezus iets kan met de dood. Hij zegt het ergens zo: Ik geef mijn leven weg. Maar dat doe ik om het daarna weer terug te halen. Niemand kan mijn leven van mij afpakken, ik geef het zelf. Want ik heb de macht om mijn leven te geven, en ik heb de macht om mijn leven terug te halen. Dat is wat mijn Vader van mij vraagt. Jezus kan iets met de dood, wat wat niet kunnen. De dood aanzetten en weer uitzetten, aandoen en weer uitdoen, met een gemak, lijkt het wel, als waarmee wij een jas aan- en uitdoen.


Ik geloof in Jezus, niet in de dood


Ik geloof in Jezus. Ik geloof in zijn macht. Ik geloof omdat hij uit de dood is opgestaan. Hij zegt tegen mij en iedereen die het maar horen wil: Je hoeft niet bang te zijn. Ik ben de eerste en de laatste. Ik ben degene die leeft! Ik was dood, maar nu leef ik voor altijd en eeuwig. Ik heb de macht gekregen over de dood en het land van de dood.
Dat troost mij, ook wanneer ik aan het graf van mijn ouders sta. Ik mis hen en daarom moet ik van mezelf af en toe naar hun graf. Ik weet ook niet wat ik daar doe. Want ze zijn daar niet. Ze zijn levend en wel bij Jezus. Zoals Paulus, Jezus' leerling, dat heeft gezegd: als ik sterf, zal ik bij Christus zijn. Of zoals Jezus zelf dat op geweldige wijze uitlegde aan mensen die niet geloofden in een leven, nadat je lichaam dood is gegaan: Jullie weten toch wat God zegt in de heilige boeken? Hij zegt: «Ik ben de God van Abraham, Isaak en Jakob.» God is geen God van dode mensen, maar van levende mensen.’

Een mooi moment om hier even te stoppen met schrijven en met lezen.
Leerlingen van Jezus zijn gemaakt om het leven te vieren.
Voor altijd. 

Verder lezen:
Johannes 11:25-26
Johannes 10:17-18
Openbaring 1:17-18
Filippenzen 1:23
Mattheüs 22:31-32

Reacties:

Er zijn nog geen reacties

Reageren?

Naam:
E-mail adres:
Reactie: